Parafia w Hołodolinie jest parafią młodą, ale jej przeszłość historyczna sięga początków XVIII wieku. W roku 1727 ówczesna parafia Chodorowska otrzymała folwark w dobrach królewskich – Połomin (na terenie obecnej parafii Hołodolina). W 1734 r. proboszcz Chodorówki ks. Dzięciołowski zbudował tam niewielki kościółek drewniany pod wezwaniem św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Przy kościele był cmentarz grzebalny. Prawdopodobnie świątynia przetrwała do początku XIX wieku.
Po II wojnie światowej wobec ustanowienia parafii w Grodzisku i odnowienia praw parafialnych Chodorówki zrodziła się wśród mieszkańców Hołodoliny i okolicznych wsi idea budowy kościoła z myślą o utworzeniu przy nim parafii. Projekt ten poparł proboszcz parafii Suchowola, ks. Nikodem Zarzecki, który wystarał się u abp. Romualda Jałbrzykowskiego o pozwolenie na poświęcenie kaplicy w Hołodolinie i odprawianie w niej Mszy św. Na kaplicę przeznaczono nowo zbudowany dom drewniany Jana Zaniewskiego. Tak urządzone miejsce kultu poświęcił 9 listopada 1952 r. ks. N. Zarzecki już jako kaplicę pw. Przemienienia Pańskiego. On też w roku 1953 poświęcił nowy cmentarz grzebalny, który powstał na gruncie ofiarowanym przez mieszkańców Hołodoliny. Wkrótce, wobec ingerencji ówczesnych władz komunistycznych, nowo ustanowiona kaplica została zamknięta. Wówczas Najświętszy Sakrament i zgromadzone paramenty liturgiczne przeniesiono do wiejskiej kapliczki rodziny Abramowiczów i tam odtąd sprawowano nabożeństwa.
W 1957 r. wierni ofiarowali działkę, przeznaczając ją pod budowę kościoła. Od początku lat 60. w Hołodolinie zamieszkał na stałe duchowny, który teraz już regularnie sprawował tu służbę Bożą.
Parafię w Hołodolinie ustanowił mocą dekretu erekcyjnego z 4 maja 1978 r. bp Edward Kisiel, wydzielając jej terytorium z parafii Suchowola. Uroczyste wprowadzenie proboszcza ks. Szczepana Bałazego odbyło się 7.05.1978 r.
Bezpośrednio po utworzeniu parafii nowo mianowany proboszcz wespół z powołanym przez siebie komitetem parafialnym zintensyfikował działania na rzecz uzyskania pozwolenia na budowę kościoła i takowe wkrótce, bo już 2 lipca 1979 r. uzyskano. Projekt świątyni sporządził inż. arch. Jerzy Zgliczyński. 
Zbudowano ją w ciągu dwóch lata (1982 – 1984) za proboszczowania ks. Bernarda Zujko budynek postawiono i przykryto.
W ciągu dwóch następnych lat za staraniem ks. Jerzego Raczkowskiego i parafian trwały prace wykończeniowe. Powstał obiekt dwunawowy, na nieregularnym planie, z wklęsłą fasadą, z symetrycznie ustawionymi wieżą i kaplicą – basztą. 
Kościół został poświęcony przez bp. E. Kisiela 14 sierpnia 1986 r. W latach 1986-88, dzięki staraniom proboszcza ks. Jerzego Raczkowskiego, powstała murowana plebania oraz budynek katechetyczny we wsi Wólka. Na przestrzeni lat podejmowano wiele prac mających na celu upiększenie świątyni i jej otoczenia. Jedną z poważniejszych było przeprowadzenie remontu elewacji kościoła i plebanii. W latach 2015 – 2017 kościół został w środku odmalowany. 
Okres 2021 – 2023 to czas adaptacji i remontu pomieszczeń pod kościołem w wyniku których powstała kaplica pogrzebowa. Została ona oddana do użytku 20.06.2023.
Księża i siostry zakonne pochodzący z parafii:
Ks. Alfred Ignatowicz
Ks. Marian Wysocki
Ks. Zdzisław Łodygo (SAC)
Siostra Łucja Augustowska (CSSE)
Księża pracujący w parafii:
Ks. Tadeusz Baluk 1963 – 1965
Ks. Bronisław Bakun 1965 – 1970
Ks. Bronisław Grodzki 1970 – 1973
Ks. Henryk Hołubowski 1973 – 1974
Ks. Szczepan Bałazy 1974 – 1981
Ks. Bernard Zujko 1981 – 1984
Ks. Jerzy Raczkowski 1984 – 1990
Ks. Szczepan Zagórski 1990 – 1997
Ks. Tomasz Zubrycki 1997 – 2000
Ks. Józef Bielski 2000 – 2002
Ks. Alfred Romanowski 2002 – 2007
Ks. Kazimierz Mikłasz 2007 – 2010
Ks. Wojciech Sulima 2010 – 2020
Ks. Adam Szczesiul 2020 – 2022
Ks. Piotr Żywno 2022 – obecnie